Skip to content
  • Facebook
  • Contact
  • RSS
  • de
  • en
  • fr
  • fa

حسین دولت‌آبادی

  • خانه
  • کتاب
  • مقاله
  • نامه
  • یادداشت
  • گفتار
  • زندگی نامه

قدرت خدا را حتا فاسد می کند ( 1)

Posted on 8 ژانویه 20268 ژانویه 2026 By حسین دولت‌آبادی

قدرت خدا را حتا فاسد می کند ( 1)

حافظ چند قرن پیش به درستی سروده است: «آسوده بر کنار چو پرگار می‌شدم/ دوران چو نقطه عاقبتم درمیان گرفت.» من اینهمه را سال‌ها پیش دریافته ام و فهمیده ام که هیچ انسان آگاه، با وجدان و شرافتمندی نمی‌تواند از معرکۀ زندگی بر کنار بماند و آسوده روزگار بگذراند. با وجود این از همان سال‌های که در برابر جامعۀ انسانی احساس مسؤلیت کرده ام با این پرسش رو به رو بوده ام: چگونه می‌توان جامعه‌ای «سالم» ساخت؟ منظورم مدینۀ فاضله نبوده و نیست، بلکه جامعه‌ای که همۀ انسان‌ها از امکانات رفاهی (مادی و معنوی برابر) برخوردار باشند و در کنار هم با صلح و آرامش زندگی کنند؟ و همیشه و هربار به این جواب رسیده ام، با انسان‌های ناسالم هرگز «جامعه‌ای سالم» ساخته نخواهد شد و از آن‌جا که انسان، هر انسانی دنیای پیچیده ای‌است، از آن جا که هیچ انسانی قابل اعتماد نیست و همه در شرایط و موقعیت‌های متفاوت به مقتضای سود و منافع‌اشان تغییر می‌کنند؛ عوض یا عوضی می‌شوند، از آن‌جا که آدمیزاده گره کوری است که با سر انگشت عقل و دانش باز نمی‌‌شود، از آن‌جا که حرص، آز، طمع و زیاده‌خواهی در ذات و‌طبیعت انسان‌است و اگر در مقام و موقعیتی مناسب قرار گیرد، حق و حقوق دیگران را زیرپا می‌گذارد، باید به فکر راه حل دیگری بود. کدام راه؟ من هنوز نمی‌دانم و آن راه را نمی‌شناسم، ولی بی شک راهی وجود دارد، می باید همۀ انسان‌ها به سرنوشت انسان و جامعۀ انسانی و آیندۀ انسان فکر کنند تا آن را بیابند، آن چه که در این همه سال دردنیا و به ویزه دردنیای سیاست به‌ تجربه دریافته ام، این است که هیچ انسانی به تنهائی شایستۀ رهبری نیست و آدم‌ها نباید قدرت خویش را به یک نفر تفویض کنند، حتا اگر این یک نفر پسر خدا باشد یا حتا فرستادۀ خدا از آسمان هفتم نزول اجلال کرده باشد. نه، هر انسانی که به قدرت برسد بدون برو و برگرد فاسد می‌شود، تاریخ گواه این مدعاست. اگر از استثتاها بگذریم، قدرت در هر حوزه ای و در هر مقامی آدم ها را فاسد می‌کند. قدرتمندان فاسد و رهبران فاسد و به ویژه روشنفکران فاسد و مزدور، جامعه را به مرور فاسد می کنند. من می‌دانم که انسان فرشته نیست و هرگز فرشته نخواهد شد و جامعۀ انسانی هرگز بی عیب و نقص نخواهد بود، ولی باور دارم که اگر مکانیسم ها و اهرم‌هائی برای مهار و‌ کنترل قدرت و قدرتمندان به وجود بیاید، اگر انسان‌ها در سرنوشت خویش مداخله کنند و منفعل نمانند، سرانجام راهی برای ساختن جامعۀ انسانی‌تر پیدا خواهند کرد.

.

( 1) شماری نویسندۀ بی نام و نشان ( اسامی در زیر بیانیه نیامده است) با انتشار بیانیه ای «شازده» را به رهبری برگزیده اند، باری، من این چند سطر را به همین مناسبت قلمی کردم.

یادداشت

راهبری نوشته

Previous Post: حلالی طلبی

کتاب‌ها

  • دارکوب
  • اُلَنگ
  • قلمستان
  • دروان
  • در آنکارا باران می بارد- چاپ سوم
  • Il pleut sur Ankara
  • گدار، دورۀ سه جلدی
  • Marie de Mazdala
  • قلعه یِ ‌گالپاها
  • مجموعه آثار «کمال رفعت صفائی» / به کوشش حسین دولت آبادی
  • مریم مجدلیّه
  • خون اژدها
  • ایستگاه باستیل «چاپ دوم»
  • چوبین‌ در « چاپ دوم»
  • باد سرخ « چاپ دوم»
  • کبودان «چاپ دوم» – جلد دوم
  • کبودان «چاپ دوم» – جلد اول
  • زندان سکندر (سه جلد) خانة شیطان – جلد سوم
  • زندان سکندر (سه جلد) جای پای مار – جلد دوم
  • زندان سکندر( سه جلد) سوار کار پیاده – جلد اول
  • در آنکارا باران می‌بارد – چاپ دوم
  • چوبین‌ در- چاپ اول
  • باد سرخ ( چاپ دوم)
  • گُدار (سه جلد) جلد سوم – زائران قصر دوران
  • گُدار (سه جلد) جلد دوم – نفوس قصر جمشید
  • گُدار (سه جلد) جلد اول- موریانه هایِ قصر جمشید
  • در آنکارا باران مي بارد – چاپ اول
  • ايستگاه باستيل «چاپ اول»
  • آدم سنگی
  • کبودان «چاپ اول» انتشارات امیرکبیر سال 1357 خورشیدی
حسین دولت‌آبادی

گفتار در رسانه‌ها

  • گفتگو با حسین دولت‌آبادی نویسنده داستان‌‌ها و رمان‌های تازه
  • گفتگوی سعید افشار با حسین دولت آبادی نویسنده تبعیدی مقیم پاریس
  • گفتگو با حسین دولت آبادی، نویسندۀ ساکن فرانسه ( قسمت دوم)
  • گفتگو با حسین دولت آبادی، نویسندۀ ساکن فرانسه ( قسمت اول)
  • گفتگوی نیلوفر دهنی با حسین دولت آبادی

Copyright © 2026 حسین دولت‌آبادی.

Powered by PressBook Premium theme