در دنیای وارونۀ ما که سرمایه داران، اهل حشمت و دولت جزیره شخصی میخرند، در وسط اقیانوس کاخ و عشرتکده میسازند، در زمانه ای که بیماران جنسی نظیر ترامپ به دختر بچه هائی که خریده اند، تجاوز می کنند و نوزادان این دخترکان نا بالغ را پیش ازاین که چشم به جهان کثیف و آلودۀ آنها بگشایند در جزیره به خاک میسپارند، در چنین دنیائی از واژههای نجیب هیچ کاری ساخته نیست، «کلمه» و «کلام» هیچ اثری ندارد. چرا که در وجود این موجودات ذرهای از انسان و انسانیت باقی نماندهاست و به هر صفتی که این حشرالارض بویناک را متصف کنی، آب در دلشان تکان نمیخورد و ککشان نمی گرد. پدرم تا زنده بود می گفت این موجودات را باید پی کرد، تا نظام سرمایه داری پی نشود، تا قیام قیامت در بر همین پاشنه خواهد چرخید
فاجعه اینجاست که این قماش وحوش بی همه چیز بر دنیای ما حکومت می کنند و سرنوشت آدمها را رقم می زنند، موجودی که میباید بابت جنایتهائی که در آن جزیره، عشرتکده و در جاهای دیگر مرتکب شده محاکمه می شد، در رأس بزرگترین ارتش دنیا لشکرکشی کرده، به خاورمیانه و آبهای خلیج آمده است تا از حکومت اسلامی باج بگیرد. شگفتا که دنیا در سکوت و خاموشی این فاسدترین و خطرناکتری مرد دنیا را تماشا میکند و لب از لب بر نمیدارد. همگان می دانند که من از ریخت و ترکیب جمهوری جهل و جنایت اسلامی، از این نکبتهای بو گند و بیزارم و هربار به تصادف پوزۀ آنها را در دنیای مجازی میبینم زردابام به هم می خورد و کهیر میزنم، نه، هیچ کسی نمیتواند مرا به جانبداری ازاین جرثومۀ جهل، ننگ و نفرت متهم کند، با وجود این به باور من جنایتهای جمهور اسلامیکه جنایت علیه بشریتاست، نباید بر این حقیقت پرده ساتر بکشد، و آن را تحت تأثیر قرار دهد و تجاوز آمریکا یا هرکشور بیگانۀ دیگری را به ایران توجیه کند، بنظر من آمریکا ( دونالد ترامپ بیمار و دمدمی مزاج) هیچ دلیل محکمه پسندی برای توجیه جنگ با ایران، ویرانی کشور ما و کشتار مردم بیگناه و بی پناه ندارد و باز هم به باور من تا دیر نشده، همۀ آزادیخواهان دنیا و همۀ میهن پرستان ایرانی باید چنین تجاوری را محکوم کنند. آمریکا افسار پاره کرده است، صدام را در کشور خودش محاکمه می کند و به دار می آویزد، رئیس جمهور ونزوئلا را می رباید و به آمریکا می برد تا محاکمه کند و اینک با ناوهای هواپیما بر به آب های خلیج فارس آمده است تا از حکومت اسلامی باج بگیرد و اگر نپذیرد، میهن ما را بمباران و ویران کند، صادقانه می پرسم، این رفتار چه تفاوتی با باج خورها و باج گیرهای شهر نو تهران قدیم، مافیای امریکائی و ایتالیائی دارد، مگر آنها با ارعاب، چاقوکسی و آدمکشی باج نمیگرفتند و باج نمی گیرند؟ تفاوت رئیس جمهور آمریکا با آن ها در کجاست؟ این آقای میلیاردر گمان می کند سرور دنیاست و سر آن دارد تا نظم جدیدی براساس زور و باج گیری بر قرار کند. راستی دنیای ما به کجا می رود؟ این باجگیری و زور گوئی آیا تحقیر مردم و ملت ها و دوران قهقرا و انحطاط نیست؟